Gedichten en teksten

Was magischWant je mocht,Na het bereiken die leeftijd,Een bromfiets besturen

Een buurvrouw is feitelijkAlleen maar een persoonDie naast je woontEn krijgt gratis die statusMaar zoals in de sterrenGeschreven staatIs een goede buur beterDan een verre vriendHoe waar dat ook isZe kunnen ook Irriteren en vervelend zijnMaar soms is zeEen lieverdEn een kei In de brandingStaat altijd klaarZodat je van haar gaat houdenAlsof het je dochter is

De romantische werkelijkheid zweeft

Ontzet verbolgenOmsloten zichtbaarOngemak schreeuwendUitbrul waanzinSchreeuwen achter glasOm alles wat eens wasVersimpeld verlorenWas eens herborenOm er weer te zijn

Baarden hebben een plekIn de keel of boven de nekMet of zonder vormVeel is vaak de norm

Geen zicht over de haven

Muziek kan raken

Het licht vangen

Ik heet Heintje

En hoe een dag zal gaan

Je hebt een status

Het was een haastklus

En als je naar buiten stapt

Zoektocht naar taal

Dat vergt wat voorbereiding. Wanneer halen we hem op van de stalling uit Noordwijkerhout? Moeten er nog klusjes aan gedaan worden voordat we weer op pad kunnen? En als we hem thuis voor de deur parkeren moeten we niet vergeten om hem via de parkeer-app aan te melden. En dan begint het inpakfeest. De vaste inventaris ligt al in de camper, dat is mooi. Maar hoe is het gesteld met de vier enorm grote kratten achterin de camper? Daar hebben we de inventarislijst in de notitie-app van Apple voor. Wat zit waar? Dus even controleren.

Tussen de vakanties door zijn we een paar weken thuis, lang genoeg dus om weer eens met mijn favoriete clubje te gaan fotograferen. Het plan was aanvankelijk om in Laakhavens te gaan fotograferen maar dat werd Clingendael. Om moverende redenen zullen we maar zeggen ;-)

In onze vakantie naar Iberië werd ik gebeld door foto NEBO. Er waren een aantal Fujifilm-camera’s binnengekomen en één is er voor mij gereserveerd. Dus die heb ik na de vakantie meteen gekocht en ermee aan de slag. De menu’s en de gebruiksaanwijzing begrijp ik, het is mijn huismerk. Afgesproken met Deborah en Silia en naar De Horsten. 

De oude website was ook echt oud en toe aan een opfrisbeurt. Na een zinvol overleg met collega's van de club een voorstel gemaakt voor de club. We gaan de oude website inkrimpen, er blijkt geen behoefte te zijn aan het fotoalbum-on-line en ook de andere pagina's zijn nauwelijks bezocht en al helemaal niet uitgebreid bekeken zo bleek uit de statistieken bij one.com, de provider. 

Hij staat, de Website dan! Alle partijen heb hebben een email van mij gekregen met uitleg en verzoek om ook en link naar slechthorendenhulp.nl te plaatsen. In een paar dagen alweer 10 reacties binnen waarvan één partij doorvroeg, die wilde weten wat mijn belang is en waarom ik dit deed. Uiteraard een net antwoord gedicht en het werkplan toegestuurd.

Twee dagen na de lancering van de site blijken er bijna 2000 mensen belangstelling voor te hebben gehad, maar natuurlijk komt dat door de presentatie ervan op LinkedIn.

Omgaan met slechthorend zijn is iets wat je niet meteen ‚kunt‘.

De vraagstelling is: wat geeft mij inspiratie en van welk ding der dingen word ik het meest blij, het Hart-der-dingen. 

Van een Compact naar een altijd in de zak

De tien minuten zijn ingegaan. Timer kun je instellen met Siri en de Apple Watch, lekker handig. Geeft ie mooi antwoord: „Tien minuten en de klok loopt“ 

Hallo, Ik ben een boom. En ik besta al veel langer dan mijn tweede baas. Ik sta op mijn dooie gemak in de hoek van die kleine tuin van mijn tweede baas. Toen hij en Ik kennismaakten had Ik al een baas, dat was Jan, zijn toenmalige schoonvader zaliger, een geboren boerenzoon. We waren even oud, vijfenzestig jaren, wat heel veel is voor mij als boom. Ik ben namelijk geen gewone boom maar een Belgische Peer, een sjieke ‚Conseiller de la Cour‘ en normaal ga Ik na een jaar of vijftig dood. Maar dat gold natuurlijk ook voor de mensch van vroeger, die werd ook maar veertig. Hoe het kwam dat Ik zo’n respectabele leeftijd had bereikt kon alleen liggen aan de plek (fijne Scheveningse zandgrond) en de sublieme verzorging door Jan.

Vanochtend ontbeten in restaurant Cadir in Laak. Ik verhuurde jaren geleden de grond aan een jonge ondernemer met grootse plannen. Hij plaatste een zgn ‘haartent’ op dat terrein en maakte een succes van het restaurant daarin.

Gisteren was in het nieuws dat Zuckerberg Musk achterna gaat. 

Geen zicht over de havenWaar vissers werktenKnokten voor hun boterham Altijd maar In weer en wind

We, 'de buuf' en ik, zouden de kerstsfeer in de binnenstad fotograferen. Het weer zat tegen dus weer naar de boulevard en de Pier. Uiteindelijk maar een paar kiekjes overgehouden.

De dag, het weer met name, begon goed. We verzamelden om 10 uur in de Big Bell op de boulevard voor koffie en praat. Na een half uur op pad, helaas in de net begonnen regen. Maar de Pier was vlakbij dus hebben we daar gefotografeerd en tussen de buien door op het bovendek en ook op de boulevard. Leuke opkomst met 9 man/vrouw. 

Rond 2006 startten collega Harry en ik een fotoafdeling bij computerclub Digital die elke maand clubdag had in een kantoorpand. De ruimte daar bleek al gauw te beperkt door het groeiende aantal leden. We vonden daarop een eigen ruimte bij Welzijn Scheveningen in de Henri Couvéehuis. Vanaf dat moment was het “Fotoclub Couvée”.  Na een aantal jaren was bij mij de fut er een beetje uit en verliet ik de club en ging ik solo fotograferen.  Tot… ja tot ik de gezelligheid van samen met de hobby bezig zijn ging missen.